Otkrivena misterija nastanka ćelija?

Hemičari su ekperimentalno pokazali koliko je zapravo gradivnih sastojaka života moguće kreirati tokom samo jedne hemijske reakcije koristeći dva sastojka i sunčevu svetlost.

12073734575512731ac5319701488452_640x512

U svojoj osnovi ćelija se sastoji od tri podsistema: sitem za kreiranje odjeljaka, koji uz pomoć lipida sadržaj drži na jednom mestu, metabolički sistem sa katalizatorima i enzimima i sistem za kopiranje DNK i RNK.

DNK sadrži molekule sa instrukcijama za stvaranje proteina, jednog od najvažnijih delova svih živih organizama. Ipak, ćelije ne mogu kopirati DNK bez već postojećih proteina i ne mogu sintetizirati lipide bez enzima koji su bazirani na proteinima.

Problem koji podseća na priču o tome šta je starije – koka ili jaje, sada je možda rešen zahvaljujući naporu stručnjaka.

Jedno od najvećih pitanja u istraživanju nastanka života jeste da li su spomenuti podsistemi nastali zajedno i odjednom ili jedan nakon drugog. Tim sa Kembridža koji vodi Džon Saterland pronašao je da se preteča DNK, RNK, aminokiselina i lipida može stvoriti od vodonikovog cijanida ili cijanovodične kiseline.

Svi podsistemi mogli su biti stvoreni spontano kroz hemijske reakcije vođene uticajem utraljubičastog svetla. Jedina stvar koja nedostaje je zapravo vodikov sulfid kako bi donirao svoj elektron tako da je moguće da su neki minerali koji sadrže metale učestvovali kao katalizatori procesa, tvrde stručnjaci.

“Mlada Zemlja bila je savršeno mesto za takve reakcije, a cijanovodične kiseline i vodikovog sulfida je u tom periodu bilo u izobilju, jer su se nalazili u meteorima i kometama koje su bombardovale našu planetu u prvih nekoliko stotina miliona godina”, rekao je Saterland.

Moguće je da su se pri tim procesima desile promene koje su kreirale aminokiseline i lipide, ali na drugim mestima.

“Sasvim je verovatno da su se ti odvojeno kreirani sastojci “sreli” nakon što ih je kiša sjedinila na isto mesto”, zaključio je Saterland.